Creatieve Scheppingsweeën of Ongeduldige Ondankbaarheid?

Laatst las ik iemand beweren - en niet zomaar iemand, dat kan ik je garanderen (1) - dat genieten eigenlijk een vorm van meditatie is. Hierbij werd meditatie gedefinieerd als de handeling waardoor je jezelf tijdelijk uit de gewone dagdagelijkse patronen tilt. Die momenten waarop je even contact legt met een diepere laag.

Soms kun je als mens het geluk hebben dat je periodes meemaakt waarin je erg veel geniet. Het kan er dan bijna op gaan lijken alsof je zwemt in een oceaan van gelukzaligheid. Dit kan maanden aanhouden en er kan zelfs een zekere mate van gewenning optreden: alsof je knuffelt met het leven en het leven blijft terugknuffelen.

Brian Oldham - Vallen uit de Oceaan (2)

Als je zo een poos in een dergelijke staat verkeert dan kan het haast als ongeduldige ondankbaarheid aanvoelen als je begint af te vragen of er toch niet ook iets anders geboren dient te worden. Soms kan het dan voelen alsof je door zolang ondergedompeld te zijn in zo'n toestand van heerlijkheid, je nauwelijks nog bewustzijn hebt over wat er nu eigenlijk allemaal gebeurt, omdat je als het ware vooral in de ervaring vertoeft.

Ergens ontstaat bij mij dan toch weer die neiging om af en toe naar de kant te zwemmen en op het strand even te drogen om te reflecteren over de oceaan en je verblijf erin. Misschien kun je al zittend op een handdoekje op het zand wel de woorden vinden om te beschrijven wat er gebeurt, en wie weet ontstaat er op die wijze wel een inzicht dat gebruikt kan worden om nieuwe terreinen te verkennen. Wie weet biedt de oceaan wel ongekende mogelijkheden die je nauwelijks kunt zien als je er helemaal in ondergedompeld bent.

Het is dan wellicht helemaal geen uiting van ongeduld of ondankbaarheid, maar juist een teken van respect om momenten van bezinning en reflectie te creëren waardoor je je geest in staat stelt om woorden te vinden voor wat er gebeurt, en het daardoor bovendien een atelier aanbiedt waarin nieuwe kunst kan worden geschapen (3).

NOTEN
(1) Gijsen, W. (2013) Maak je hemel op aarde. Vijfde druk. Eserveen: Akasha.
(2) http://www.pinterest.com/pin/16747829836383989/
(3) Patty Harpenau geeft in haar boek The Wizard: het geheim van wonderen (2013) een prachtige metafoor voor het menselijk leven op aarde, door het te bestempelen als God's atelier.

De Ongekende Taaiheid van Ingegroeide Normen in de Ochtend

Zelf heb ik altijd gedacht dat ik met mijn vrij opstandige aard relatief beperkt beïnvloed zou zijn door de normen en waarden van de samenleving waar ik in ben opgegroeid. Natuurlijk is dat een vrij kansloze manier van denken omdat we allemaal ontzettend sterk worden gebogen en gedraaid door de manier waarop we hier naar de wereld kijken vanuit Nederland.

Laura, nog niet echt wakker (1)

Een opmerkelijk verschijnsel wil ik hier even kort aanstippen dat handelt over hoe het dan kan werken als je toch probeert een van de dergelijke ingegroeide aannames of stellingen over het leven te veranderen. Niet alleen kost het heel veel moeite om er achter te komen wat je eigenlijk wel niet denkt, maar zodra je het dan in je bewustzijn hebt toegelaten wordt het minstens net zo ingewikkeld om er verandering in aan te brengen.

Wat ik nu inmiddels meerdere malen heb mogen constateren is dat het dan na de nodige psychische arbeid kan lukken om een bepaald idee of een bepaalde gewoonte te wijzigen op zo'n manier dat je er gedurende de dag ook helemaal achter kan staan, maar dat je dan vervolgens 's ochtends kan wakker worden met die oude denkstijl weer volledig intact, met de daarbij behorende weerstand tegen het nieuwe idee.

Voor mij is het erg zinvol gebleken om dit verschijnsel van de ochtendtaaiheid te herkennen om daar vervolgens liefdevol mee om te kunnen springen en dan merk ik dat deze ochtendtaaiheid uiteindelijk toch versoepelt en als het ware overstag gaat na een aantal dagen (of misschien wel weken bij een erg taaie denkgewoonte).

NOTEN
(1) http://schrijfmeisje.nl/wakker-worden-is-niet-mijn-ding/

De Kunst om Liefde, Harmonie en Eenheid Langer vast te leren Houden

Soms lijken de lessen in het leven zo eenvoudig te zijn. Binnen dit noëtische project probeer ik dan weliswaar om de grenzen van het bewustzijn te verkennen, waarbij ik er ook naar streef om een zekere objectief en wetenschappelijk kader te gebruiken, maar soms lijkt het objectieve niet zo relevant. In het boek van Gijsen waar ik al eerder naar verwees (1,2) wordt dat ook treffend verwoord:

"Een ziel is niet geïnteresseerd in de objectieve werkelijkheid, alleen in de subjectieve werkelijkheid." (1, p. 88/89)

Met zoveel mogelijk licht het leven spelen (3)

In het boek wordt ook een beeld geschetst van een soort Big Bang die er toe heeft geleid dat de grote eenheid volledig is versplinterd geraakt, waarbij alle deeltjes vooral gevoed worden door één groot streven, namelijk het terugkeren naar die eenheid.

Als mens van vlees, bloed en ziel zouden we vooral voortgedreven worden om zoveel mogelijk weer die harmonie, die eenheid en onbegrensde liefde te voelen. Stel je eens voor dat je je in je leven vooral zou richten op het zo lang mogelijk proberen vast te houden van deze kwaliteiten. Dat zou wellicht wel eens de koninklijke weg kunnen zijn naar een zo optimaal mogelijk leven.

Zie ook: Inschrijven voor Opleiding tot Levenskunstenaar

NOTEN
(1) Gijsen, W. (2013) Maak je hemel op aarde. Vijfde druk. Eserveen: Akasha.
(2) http://noetiek.blogspot.nl/2013/09/innerlijke-gesprekken-met-extern.html
(3) Snapshot uit clip van Laura Jansen 'Wicked World': http://www.youtube.com/watch?v=y3vybPClCCk

Innerlijke Gesprekken met Extern Bewustzijn

Op de hoofdsite van dit noëtisch project heb ik recent twee artikelen gewijd aan de pogingen van de wetenschappelijke wereld om te bewijzen dat buitenlichamelijke ervaringen eigenlijk toch vooral een soort hersenproducten zijn (1,2). Vooralsnog zijn deze ondernemingen weinig succesvol in mijn ogen.

Aardbei uil - afbeelding afkomstig van (3).

Het materialisme zou zich ook eens kunnen gaan richten op die vele ervaringen van mensen gedurende de millenia die beweren contact te hebben met een vorm van extern bewustzijn. Er zijn ook heden ten dagen nog veel mensen die in een meditatieve toestand, of verkerend in een trance, in staat zijn om hun geest af te stemmen op de frequentie van ruimere bewustzijnsvormen.

Momenteel lees ik een interessant boek van William Gijsen, namelijk de vijfde druk uit 2013, van Maak je Hemel op Aarde waarin de auteur beschrijft hoe hij contact legt met een wezen uit een andere bewustzijnslaag.

Dit soort ervaringen zijn voor de Dick Swaabisten een gruwel die ze waarschijnlijk terzijde schuiven met opmerkingen als 'mensen zijn gestoord', 'het is een fantasie', 'het zijn hun hersenen die dit produceren' of misschien zelfs, 'het zijn de genen die de boodschap doorgeven'. De mogelijkheid toelaten dat mensen daadwerkelijk zich kunnen afstemmen op andere niet-fysieke bewustzijnsvormen is immers onmogelijk voor de ware materialistische Swaabist.

Ik zou de lezer graag willen aansporen wetenschappelijk werk te noemen waarin deze verschijnselen worden onderzocht. Verder is het het overwegen waard dat voordat we als mensheid een sprong in ons collectieve bewustzijn kunnen maken voorbij het materialistisch Swaabisme we wellicht wel wat externe informatie kunnen gebruiken (4).

NOTEN
(1) http://noetiek.wordpress.com/2013/09/08/het-gevoel-buiten-je-lichaam-aangeraakt-te-worden-onderzoek-door-olaf-blanke/
(2) http://noetiek.wordpress.com/2013/09/17/over-het-kunstmatig-oproepen-van-een-misvormde-buitenlichamelijke-ervaring-via-hersenstimulatie/
(3) http://blog.ilusix.nl/fotografie/77-inspirerende-fotos-ter-inspiratie/
(4) http://noetiek.blogspot.nl/2013/08/energie-van-buiten-toevoegen-om.html

Reïncarnatie-ontkrachting door DNA-Resonantie Theorie?

Reïncarnatie is op zijn zachtst gezegd geen populaire hypothese binnen de westerse wetenschap. Als het bestaan van de ziel al wordt gereduceerd tot een tijdelijk resultaat van hersenactiviteit, dan is het natuurlijk helemaal vloeken in de kerk om dan ook nog eens te suggereren dat iets onstoffelijks niet alleen doorgaat met leven na het sterven van het lichaam, maar ook nog eens na verloop van tijd opnieuw geboren kan worden.

Cartoon afkomstig van Lolsnaps (1)

Omdat er toch de nodige vreemde ervaringen zijn van bijvoorbeeld kinderen die dingen vertellen die ze eigenlijk niet kunnen weten, is er wel een anomalie die op een of andere manier verklaard zou dienen te worden. In een recent enerverend gesprek met Hans Bakker hoorde ik over een interessante theorie die een soort van tussenweg voorstelt. Ik verwoord deze theorie hier in mijn eigen woorden, waarbij ik waarschijnlijk ook in de interpretatie wat dingen anders verwoord.

Deze theorie laat ruimte voor de mogelijkheid dat na het sterven van het lichaam de informatie van de persoon niet verdwijnt, maar als het ware wordt opgeslagen in wat je het 'Veld' zou kunnen noemen. Als een soort van USB-stick die gecodeerd is met DNA-informatie van het lichaam waarin de ervaringen zijn opgedaan.

Informatie die dan wordt toegewezen aan vorige levens van reïncarnerende zielen is dan binnen deze zienswijze niet afkomstig van vorige levens van de 'ziel', maar deze informatie wordt opgevangen doordat er sprake is van een zekere resonantie van het DNA van de ontvanger met het DNA van de overleden voorouder. Dit zou dan in principe vele generaties terug kunnen gaan.

Er zijn echter enkele kanttekeningen die ik bij deze theorie zou willen plaatsen. Ten eerste lijkt deze theorie te impliceren het dat er vooral contact is met voorouders die een grote mate van DNA-overeenkomst hebben. Daar zou je dan weer tegenin kunnen brengen dat er zoveel overeenkomst is tussen het DNA van mensen over de hele wereld dat iedereen in principe informatie zou kunnen opvangen van iedereen. Hoe iemand dan specifiek op één persoon afstemt is dan wat onduidelijk.

Michael Newton

Als je waarde hecht aan de realiteit die Michael Newton aan ons voorschotelt gebaseerd op de vele honderden, zo niet duizenden regressie-sessies die hij heeft gedaan met mensen, dan ontstaat er een tweede kanttekening bij de bovengenoemde theorie.

Michael Newton beschrijft namelijk in zijn boeken in groot detail wat mensen allemaal hebben meegemaakt TUSSEN hun levens in. Als alle ervaringen worden opgeslagen met als sleutel het DNA van degene die een leven heeft geleefd, dan is er geen ruimte binnen deze theorie om informatie op te slaan uit een periode dat er helemaal geen DNA was, namelijk omdat de 'ziel' tussen de levens door niet aan een lichaam was gekoppeld.

Laat eens horen hoe je er zelf over denkt door een berichtje te sturen of door een commentaar te schrijven onderaan dit artikeltje.

NOTEN
(1) http://lolsnaps.com/funny/41477

Met één millimeter hersenweefsel toch een IQ van 126

De rol van de hersenen in relatie tot bewustzijn is een fascinerende. Er zijn de nodige aanwijzingen te vinden die impliceren dat je misschien wel helemaal geen hersens nodig hebt om bewustzijn te ervaren. Al eerder schreef ik over de typische constatering dat het wel lijkt dat de mate van bewustzijn toeneemt naarmate de activiteit van de hersenen afneemt (1).

afbeelding afkomstig van jerry gordon.be

In zijn boek 'The Science Delusion' (2) besteedt Rupert Sheldrake een hoofdstuk aan de vraag of onze herinneringen wel daadwerkelijk worden opgeslagen in onze hersenen. Hij haalt op een gegeven moment (3) een geval aan van een man die - volgens een artikel in Science - slechts een dun laagje hersencellen had onder zijn schedel, en de rest was gevuld met niets dan vloeistof. Deze jongeman zou zelfs een graad gehaald hebben in wiskunde op de universiteit van Sheffield en een IQ-score hebben van 126 (4).

Screenshot van pdf  artikel R. Lewin (4)

Zo schijn je niet eens veel hersencellen nodig te hebben (in je neocortex) om ook nog eens vrij slim te kunnen zijn. Hoe krijgt dat dunne laagje cellen in de bovenstaande gevalsbeschrijving het voor elkaar om de betrokken man een intelligentie-quotiënt mee te geven van 126?

NOTEN
(1) Meer Bewustzijn met minder hersenactiviteit
(2) Sheldrake, R. (2012) The Science Delusion. London: Coronet.
(3) ibid, p.194
(4) Lewin, R. (1980) Is your brain really necessary?, Science, 210, 1232. (pdf)

Je Eigen Raad van Wijzen Raadplegen

Soms kunnen er van die momenten zijn dat je het eigenlijk even ook allemaal niet meer weet. Je hebt dan het gevoel dat er misschien wel  iets, ergens, aan de hand is, maar je kunt er niet echt de vinger op leggen. Op dat soort momenten kan het verstandig zijn hulp in te schakelen.

A Bouquet of Grandmothers (1)

Ik heb het dan niet zozeer over hulp vanuit de GGz, maar eerder hulp uit je eigen 'onstoffelijke' domein. Natuurlijk kun je aankloppen bij vrienden en dergelijke, maar dan weet je ook maar nooit wat daar nu allemaal precies uit kan komen. Luisteren ze wel echt? Belast je ze misschien niet? Kost het niet teveel moeite om uit te leggen wat er speelt, terwijl je het zelf eigenlijk niet eens weet? Gaan ze niet over hun eigen problemen praten?

Het kan dan handig zijn om contact te leggen met je eigen raad van wijzen. Je gaat daarbij dan als volgt te werk: je zorgt dat je ergens op een rustig plekje zit en dat je ook wel een kwartier tot een half uur tot je beschikking hebt. Je sluit vervolgens je ogen en je gaat je in je verbeelding afstemmen op wijze personen die je kunnen helpen om te begrijpen wat er momenteel bij je speelt.

Als je gelooft in de mogelijkheid van een zielsgroep die je begeleidt tijdens het leven kun je gebruik maken van dat geloof door wellicht hen te vragen zich kenbaar te maken, zodat ze je wellicht net dat vonkje inspiratie kunnen aanreiken dat je nodig hebt om weer vol vertrouwen verder te gaan in je leven.

Je kunt je ook openen voor de mogelijkheid dat afhankelijk van het thema waar je mee speelt zich wijzen om je heen verzamelen die kennis hebben over die thematiek. Zo kan de samenstelling van je begeleidingsteam wisselen afhankelijk van het onderwerp waar je mee in de weer bent.

Penney Peirce (2) geeft nog als advies om niet te denken dat 'onstoffelijke' wezens per definitie ook echt wijzer zijn dan jezelf bent. Het is natuurlijk altijd verstandig om kritisch te blijven ten opzichte van eventuele informatie die je wordt aangereikt tijdens zo'n verbeeldingsoefening (3).

Na afloop is het handig om de raad te danken voor hun tips en vervolgens sluit je het contact weer af.

Overigens is deze Raad van Wijzen die ik hier noem niet te vergelijken met de Raad van Wijzen waar Michael Newton over spreekt in zijn boeken, als zijnde de groep van wijzen die liefdevol zouden kijken naar de manier waarop je je leven hebt geleefd tussen je levens in (4).

NOTEN
(1) http://www.grandmothercouncil.org/2005/About.shtml
(2) Peirce, P. (2009) Intuïtie als Kompas. Haarlem: Altamira. In Hoofdstuk 8 spreekt ze over manieren om bovenbewuste leiding te ontvangen.
(3) http://noetiek.wordpress.com/2013/08/02/via-verbeelding-nieuwe-informatie-verkrijgen/
(4) Zie daarvoor de boeken van Michael Newton, zoals de Zielenreis of Bestemming der Zielen.